زوج دارلینگتون چیست ؟
زوج دارلینگتون به وسیله مهندس آزمایشگاههای بل، سیدنی دارلینگتون در سال ۱۹۵۳ اختراع شده است. یک ترکیب مشابه اما با دو نوع مختلف ترانزیستور (NPN و PNP) زوج زیکلای میباشد که گاهی اوقات مکمل دارلینگتون نامیده میشود.
![]()
اشکال
یکی از اشکالات عمده مدار دارلینگتون این است که جریان نشتی ترانزیستور اول، توسط ترانزیستور دوم تقویت میشود. به طوری که استفاده بیش از دو ترانزیستور در ترکیب دارلینگتون عملاً مقدور نیست.
عملکرد
یک زوج دارلینگتون همانند یک ترانزیستور تکی با گین جریان بالا رفتار میکند. (تقریباً در حدود حاصل ضرب گینهای دو ترانزیستور)
β ی یک زوج دارلینگتون از رابطه زیر بدست میآید.

اگر β۱ و β۲ به اندازه کافی بزرگ باشند دو جمله آخر قابل حذف شدن هستند و رابطه به صورت زیر تخمین زده میشود.

و:


ولتاژ بیس - امیتر هم به صورت زیر محاسبه میشود.

در تکنولوژی بر پایه سیلیکون، که هر ولتاژ بیس - امیتر برای روشن ترانزیستور حدود ۰٫۶۵ ولت نیاز است، هنگامی که زوج در ناحیه فعال یا اشباع عمل میکند ولتاژ مورد نیاز زوج حدود ۱٫۳ ولت میباشد.
زوج دارلینگتون به صورت یک ترانزیستور
زوج دارلینگتون را میتوان به صورت یک ترانزیستور با β بزرگ در مدارهای امیتر فالوئر به کار برد. زوجهای دارلینگتون با β حدود ۳۰۰۰۰ بر روی مدار مجتمع، به صورت تجاری در دسترس هستند. نمونهای از این دست ترانزیستور MJ۱۰۰۰ میباشد. MJ۱۰۰۰ یک ترانزیستور قدرت دارلینگتون با β حدود ۱۰۰۰، قابلیت جریان دهی ۱۰ آمپر، ولتاژ کلکتور-امیتر قابل تحمل حداکثر ۸۰ ولت میباشد.
نمونههای دیگر
۲N۶۳۸۲
۲N۶۳۸۳
۲N۶۳۸۴
۲N۶۳۸۵
۲N۶۳۸۶
منبع:
https://en.wikipedia.org/wiki/Darlington_transistor


سلام